صندوقچه

بخش ( ذ )
نویسنده : - ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/٢٥
 

ذمّه     ( فقه-مدنی ) حقی که شخصی به عهده دیگری دارد. در اصطلاح دیگر ان را حق ذمّی و حق دینی نیز می گویند.


ذمّی     ( فقه ) به معنی کافر ذمّی است.

 

( مالکیت ) ذمّه     ( فقه-مدنی ) کسی که دارای حق ذمّی می باشد، خواه بستانکار باشد خواه بدهکار. مانند مالکیت بدهکار نسبت به ذمّه خود پس از ابراء از طرف بستانکار. نتیجه این مالکیت، سقوط ذمّه است. به همین جهت، مالکیت ما فی الذمّه در بند ششم ماده ٢۶۴ ق.م یکی از اسباب سقوط تعهدات شمرده شده است.